Omdat fotografie me nauw aan het hart ligt wil ik ook jullie ook op de manier van bloggen wat meer gaan meenemen. Ik ben ondertussen 33 en het is nu pas dat ik eindelijk duidelijk zie waar ik naartoe wil en wat voor mij belangrijk is. Vrijheid en rust staan centraal bij mij. Ik kijk naar een toekomst met een job die mijn ziel voedt en de lust om meer van de wereld te ontdekken samen met mijn dochter.
Het is me niet altijd duidelijk geweest waar ik naartoe wou, wat mijn ambities waren. Het gebrek aan zelfvertrouwen zorgde voor veel gesloten deuren en ik zag nooit meer dan de gemakkelijke mogelijkheden die voor mij lagen. Ik leerde mezelf kleiner maken en meelopen met de massa omdat alleen dat haalbaar leek. Ik voelde me zo anders, en vooral te veel.
Tot het eind 2024 volledig zwart werd.
Ik zal hier niet te diep op ingaan, ook zal ik hier niet te vaak op terug komen maar ik wil het wel delen omdat dat keerpunt me bracht waar ik nu sta. Een hele samenloop van omstandigheden bracht me tot op een punt dat ik nergens geen zin meer in had. Het jaar dat daarop volgde was er een van keuzes maken die voor andere minder logisch klonken maar nodig waren. Heel vaak zette ik 3 stappen vooruit om er vervolgens weer 5 achteruit te zetten. Ik gaf mijn ontslag op mijn toen vaste job, pakte mensen in de hand om persoonlijke problemen aan te pakken, keerde me helemaal terug in mezelf, verkocht zelfs mijn camera toen. Niet wetend waar ik naartoe ging.
Tot op een gegeven moment, ergens in de zomer vorig jaar, ik moest huilen bij het zien van een fotoreeks van mijn grootste fotografie idool Maley. Wat daarop volgde was terug een opwakkering van een passie die uiteindelijk maar op slaapstand stond. Ik wist wat ik wou, en dat was fotograferen. Maar niet zoals vroeger. Ik wil met mijn foto’s ook mensen ontroeren en raken. Ik wil niet gewoon mooie beelden maken en klaar. Ik wil de diepere lagen die daar bij komen kijken. Dit wil ik doen, dit en niets anders. Het is al een hobbelig parcours geweest om terug te komen maar ik weet dat ik nu echt de weg van mijn hart volg en gemotiveerder dan ooit ben. Het voelt zelfs echt als een bevrijding om eindelijk te geloven in mezelf en wat komt.
